Dodawanie wydatku jedną linijką

Jak to działa

1. 1

   „kawa 85 wczoraj” — 85,00, data przesuwa się na wczoraj, a „kawa” staje się notatką, którą silnik reguł przypisuje do kawiarni.

2. 2

   „20 dolarów po kursie 45” — linijka wymienia walutę, której konto nie prowadzi, i kurs dla niej. Klawiatura pokazuje 900,00: kurs wpisany w linijkę wygrywa z dziennym, bo osoba, która go wpisała, wie, ile naprawdę zapłaciła.

3. 3

   „trzysta hrywien wczoraj na taksówkę” — w linijce nie ma ani jednej cyfry i właśnie dlatego to jedyny z trzech przypadków, który trafia do modelu. Wraca z 300,00, wczorajszą datą i notatką „na taksówkę”, a kwota jest przyjmowana tylko wtedy, gdy model pokaże, skąd ją odczytał.

4. 4

   Analiza wypełnia formularz i niczego nie zapisuje: widzisz, co aplikacja zrobiła z linijki, a jedno dotknięcie przywraca ją dokładnie tak, jak została wpisana. Daty też są odczytywane — „wczoraj”, „przedwczoraj”, „w zeszłym tygodniu”.

Dlaczego linijka, a nie formularz

Formularz wydatku to pięć pól, a każde wymaga osobnego dotknięcia: kwota, data, kategoria, konto, notatka. Dwadzieścia razy dziennie to dwadzieścia drobnych decyzji i właśnie na nich zapisywanie się kończy — nie z lenistwa, tylko dlatego, że dzienna cena okazuje się wyższa od pożytku.

Linijka usuwa nie pola, tylko przeskakiwanie między nimi. „kawa 12” to jedna czynność zamiast pięciu i można ją napisać, chowając kartę, bez zatrzymywania się. Dalej aplikacja rozkłada linijkę na te same pola i pokazuje, co z niej wyszło.

Najważniejsze jest to, że rozbiór sam z siebie niczego nie zapisuje. Wypełnia formularz, ty widzisz wynik, a jedno naciśnięcie przywraca linijkę taką, jaką ją napisałeś. Błąd kosztuje więc sekundę, a nie zepsuty zapis.

Co dokładnie rozumie

• Kwotę w dowolnym miejscu linijki, z przecinkiem albo z kropką, z walutą albo bez. Bez waluty obowiązuje waluta konta.
• Inną walutę i kurs do niej: „50 dolarów po kursie 3,95”. Kurs z linijki jest silniejszy od kursu dnia — ty wiesz, ile naprawdę zapłaciłeś, a aplikacja nie.
• Daty słowami: „wczoraj”, „przedwczoraj”, „w zeszłym tygodniu”, a także zwykłe liczby. Bez daty obowiązuje dziś.
• Kategorię — przez twoje własne reguły, po słowie z linijki. „kawa” trafia do kawiarni, bo tak masz ustawione, a nie dlatego, że wie to model.
• Reszta linijki staje się notatką. Nic nie jest wyrzucane: to, czego aplikacja nie zrozumiała, zostaje tekstem, który zobaczysz przy operacji.

Gdzie kończy się urządzenie, a zaczyna model

Wszystko powyższe rozkładane jest na samym urządzeniu: bez sieci, bez opóźnienia, bez limitu AI i w dowolnym planie. To zwykły rozbiór tekstu według reguł i właśnie dlatego działa w metrze i w samolocie.

Do modelu linijka idzie tylko wtedy, gdy nie ma w niej w ogóle cyfr — „trzysta wczoraj na taksówkę”. To rzadki przypadek, wymaga Plus z włączonym AI, a wynik przyjmowany jest wyłącznie wtedy, gdy model pokazuje, skąd odczytał kwotę.

Rozróżniać te dwie drogi warto z jednego praktycznego powodu: jeśli piszesz kwotę cyframi, twój limit AI nie jest zużywany nigdy, ile byś wydatków w ciągu dnia nie dodał.